زادروزتان مبارک آقای کارگردان! شما سالهاست که با دوربینتان، به ما یاد دادهاید چگونه در کوچههای خاکیِ این شهر، «مرد» بمانیم. شما برای ما، صدایِ خشدارِ بهروز وثوقی در «قیصر» هستید؛ شما همان تپشِ قلبِ نگرانِ «داشآکل» هستید و همان خشمِ مقدسِ «رضا موتوری».
سینمای شما، فراتر از تصویر است؛ سینمای شما، «منش» است. برای ما که با «دندان مار» و «سرب» بزرگ شدیم، نام شما با واژههایی مثل معرفت، مرام و عشق گره خورده است. ممنون که به ما آموختید حتی وقتی شهر پر از گرگ است، باید ایستاده مُرد، نه نشسته زیست.
امید که قلمتان همچنان در سیاهیِ کاغذ، نوری از اصالت بتاباند و دوربینتان، هنوز هم روایتگرِ قصهیِ کسانی باشد که با معرفت و شرافت زندگی می کنند.
زادروزتان بر سینمای ایران مبارک.
