دبیر و سخنگوی شورایعالی تهیهکنندگان سینمای ایران از آماده بودن طرح «قیمتگذاری شناور بلیت» برای اجرا خبر داد و گفت: در سالهای گذشته، قیمت بلیت هر سال بهصورت ثابت ومتناسب با تورم افزایش مییافت که روشی ناعادلانه بود.
به گفته او، در طرح جدید، قیمت بلیت بر اساس زمان نمایش و در ساعات روز و شب و ایام مختلف هفته، شرایط نمایش متغیر خواهد بود؛ بهگونهای که سانسهای میانی روز و ساعات کممخاطب با قیمت پایینتر و سانسهای پیک و ایام آخر هفته با قیمت بالاتر عرضه میشوند.
وی افزود: این شیوه در تمامی کشورهای پیشرفته جهان که شیوههای نمایش مدرن و به روز دارند اجرا میشود و میتواند عدالت و قدرت انتخاب کاملتری را برای مخاطبان ایجاد کند و در مجموع هم به نفع تهیهکنندگان، سینماداران و تماشاگران باشد.
کاهش فروش بلیطهای جشنواره و افت مخاطب
سخنگوی انجمن تهیهکنندگان با اشاره به آمار فروش جشنواره اخیر گفت: طبق آمار اعلامشده، فروش بلیت جشنواره نسبت به سالهای گذشته بیش از۳۰ درصد کاهش داشته که نشانهای نگرانکننده است.
او با بیان اینکه این روند نزولی پیش از التهابات اخیر نیز آغاز شده بود، اظهار کرد: به نظر میرسد بخشی از فیلمهای تولیدشده از سلیقه و نیاز مخاطب عقب افتادهاند و از سوی دیگر، شرایط اجتماعی و اقتصادی نیز موجب کاهش اقبال عمومی به سینما شده است.
داودی ادامه داد: اگر برای سال آینده تدابیر جدی اندیشیده نشود، با بحرانی جدی مواجه خواهیم شد و حتی ممکن است شرایط بدتر هم شود.
ضرورت تحول در تولید و حمایتها
وی تأکید کرد: سینما باید همپای جامعه حرکت کند و به موضوعاتی بپردازد که برای مخاطب امروز جذاب و ملموس باشد و این مستلزم گشایش و بازنگری و به سامان شدن روند نظارت و ممیزی است. همچنین لازم است سرمایهگذاریها به ویژه سرمایهگذاریهای دولتی به سمت تولیدات استاندارد و متناسب با نیاز واقعی بازار هدایت شود.
داودی با انتقاد از سهم بالای سرمایهگذاریهای دولتی در فیلمهای جشنواره اخیر گفت: در میان آثار جشنواره، سهم سینمای مستقل و بخش خصوصی بسیار محدود بود و اغلب فیلمها با سرمایه نهادهای دولتی ساخته شده بودند. این وضعیت برای چرخه طبیعی تولید سینما به هیچ وجه مطلوب نیست. به عنوان نمونه بنیاد سینمایی فارابی به عنوان نزدیکترین یاری دهنده دولتی ،امسال روشی را در پیش گرفت که نتیجه مشهودش در جشنواره از آنچه که قبلا پیشبینی کرده بودند و قول عدالت و رفع تبعیض در آن داده بودند کاملا متفاوت بود و بنظر میرسید در تصمیمات مبتنی بر مشارکت در فیلمها اهداف غیر سینمایی بر حمایت از سینما غالب بودند.
او افزود: در سالهای گذشته نیز شاهد بودیم که بخش عمده سرمایههای موجود دولتی و نهادها صرف تولید آثاری میشود که بعضاً حتی هزینه نمایش خود را نیز تأمین نمیکنند و این ناشی از عدم شناخت نیازهای واقعی تماشاگران است که در شرایط اقتصادی فعلی، چنین روندی میتواند حتی چرخ سینما را از حرکت باز دارد.
سخنگوی شورایعالی تهیهکنندگان در پایان با تأکید بر ضرورت بازنگری در سیاستهای نظارتی و حمایتی خاطرنشان کرد: اگر تحول اساسی در نوع تولید، حمایتها و بازنگری در شیوهها و قواعد قانونی نظارت و توجه به ذائقه امروز مخاطب ایجاد نشود، نمیتوان به بهبود وضعیت سینما امیدوار بود.
